« قالُوا يا أَبانا » گفتند اى پدر ما ، « ما لَكَ لا تَأْمَنَّا عَلى يُوسُفَ » چيست ترا كه ما را استوار نميدارى بر يوسف [ و بر ما ايمن نمىباشى در كار او ؟ ] « وَ إِنَّا لَهُ لَناصِحُونَ » ( 11 ) و ما او را نيك خواهانيم . « أَرْسِلْهُ مَعَنا غَداً » بفرست او را با ما فردا ، « يَرْتَعْ وَ يَلْعَبْ » تا ما گلّه چرانيم و او بازى كند ، « وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ » ( 12 ) و ما او را نگه بان باشيم « 1 » . « قالَ إِنِّي لَيَحْزُنُنِي » يعقوب گفت مرا اندوهگن ميدارد « 2 » ، « أَنْ تَذْهَبُوا بِهِ » كه شما او را ببريد ، « وَ أَخافُ أَنْ يَأْكُلَهُ الذِّئْبُ » و مىترسم كه گرگ او را بخورد ، « وَ أَنْتُمْ عَنْهُ غافِلُونَ » ( 13 ) و شما ازو ناآگاه . « قالُوا لَئِنْ أَكَلَهُ الذِّئْبُ وَ نَحْنُ عُصْبَةٌ » گفتند اگر گرگ او را بخورد و ما ده تن ، « إِنَّا إِذاً لَخاسِرُونَ » ( 14 ) ما آن گه ضايع گذارندگانيم . « فَلَمَّا ذَهَبُوا بِهِ » چون ببردند او را ، « وَ أَجْمَعُوا » و در دل كردند ، « أَنْ يَجْعَلُوهُ فِي غَيابَتِ الْجُبِّ » كه او را در كنج چاه كنند ، « وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِ » و پيغام داديم ما به او ، « لَتُنَبِّئَنَّهُمْ بِأَمْرِهِمْ هذا » ناچار ايشان را خبر كنى به آنچه ميكنند امروز ، « وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ » ( 15 ) و ايشان نمىدانند . « وَ جاؤُ أَباهُمْ عِشاءً يَبْكُونَ » ( 16 ) آمدند با پدر خويش شبانگاه و مى - گريستند . « قالُوا يا أَبانا » گفتند اى پدر ما ، « إِنَّا ذَهَبْنا نَسْتَبِقُ » ما رفتيم كه تير اندازيم ، « وَ تَرَكْنا يُوسُفَ عِنْدَ مَتاعِنا » و يوسف را گذاشتيم بنزديك رخت و كالاى خويش ، « فَأَكَلَهُ الذِّئْبُ » گرگ او را بخورد ، « وَ ما أَنْتَ بِمُؤْمِنٍ لَنا » و تو ما را باستوار نخواهى داشت ، « وَ لَوْ كُنَّا صادِقِينَ » ( 17 ) و هر چند كه ما راست گوئيم « 3 » « وَ جاؤُ عَلى قَمِيصِهِ بِدَمٍ كَذِبٍ » و آمدند خون بدروغ آوردند بر پيراهن او ، « قالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنْفُسُكُمْ أَمْراً » يعقوب گفت نه چنان كه تنهاى شما شما

--> ( 1 ) - نسخهء الف : نگه بان ايم ( 2 ) - نسخهء الف : اندوهگن دارد ( 3 ) - ج : ما راست مىگوييم